De zaak Wiels – Rechtbankblog 3

Damascus en Kuwas met drie handwapens, ook genoemd koi'man.

Damascus en Kuwas met drie handwapens, ook genoemd koi’man.

WILLEMSTAD – Vandaag stonden twee handlangers terecht in de zaak Wiels: Dangelo Damascus en Carlos Pieter die, naar model van hoofdverdachte Elvis Kuwas, snoeihard ontkenden iets met de moord te maken te hebben gehad.

Een paar incidenten uit deze procesdag zetten de Curaçaose samenleving mooi in perspectief.

Damascus en Pieter hebben blijkbaar meegewerkt aan de huurmoord door Kuwas vooraf het wapen te overhandigen, valse nummerborden op de gehuurde vluchtauto te schroeven en kleding te verschaffen aan de schutter: een sportjack met een hoodie, een wit T-shirt met lange mouwen en handschoenen.

Na de moord heeft Pieter de vluchtauto helpen wassen. Damascus heeft twee weken na de aanslag Bolle omgelegd, de chauffeur van die auto, omdat ze bang waren dat hij zou gaan kleppen tegen de politie.

Voor de aanslag was er al twijfel over diens betrouwbaarheid en toen hij na de moord ook nog eens begon te zeuren dat hij te weinig geld voor die klus had gekregen, was zijn lot bezegeld. Hij is met zes schoten in zijn hoofd afgemaakt en zonder armen of benen op een terrein aan de kustlijn teruggevonden in gevorderde staat van ontbinding.

Over het moordwapen was veel te doen op de zitting. Blijkt dat zo’n man als Kuwas altijd gewapend rondliep. ’24/7′ was de gebruikte uitdrukking. “Behalve als hij naar de kerk gaat, want daar kan je natuurlijk niet met een blaffer naar binnenlopen”, werd op een bepaald moment eerlijk en serieus opgemerkt door een vermoedelijke moordenaar. Tot zover het resultaat van 300 jaar kerstening op de Antillen.

Een ander mooi historisch maatschappelijk doorkijkje is de uitdrukking “wil je eten”, die in zwang is onder de gangsters van het eiland. Bedoeld wordt, ‘wil je geld verdienen door een criminele klus te klaren’. Zo had Pieter bijvoorbeeld geen belangstelling voor de taak van chauffeur bij de aanslag. Hij heeft immers een baan. Damascus daarentegen, was boos geworden omdat Bolle was aangewezen als chauffeur. Bolle was immers niet zo betrouwbaar en bovendien had Damascus graag ‘wat willen eten’. Er zou na de moord nog ruzie ontstaan tussen Damascus en Bolle (met de bekende afloop) waarbij Damascus bezwoer dat Bolle met het ‘eten’ verdiend met de moord op Wiels, geen mooi weer moest komen spelen in Koraal Specht, want het was zijn ‘eten’.

Er is dus blijkbaar in Koraal Specht, door de bewoners ‘ons getto’ genoemd, een taalverschuiving ontstaan waar uit blijkt dat misdaad als voedsel wordt gezien. Hoe lang is het geleden dat daar een maatschappelijk werker aan de bel heeft getrokken?

Inhoudelijk was de derde procesdag een teleurstelling. Het bewijs tegen de verdachten van vandaag bestond grotendeels uit getuigenverklaringen. Hard, objectief bewijs was er amper. Toch slaagde officier van Justitie Gert Rip erin om voor een forensisch hoogtepunt te zorgen: terwijl Damascus snoeihard zat te ontkennen dat hij Kuwas ooit met een wapen had gezien, toverde de officier een foto tevoorschijn waarop Kuwas en Damascus, samen stoer gehurkt, aan de maker van de foto drie zware handwapens laten zien. Rip had die foto gevonden op facebook. Waarop Damascus tegenpruttelde en ter verdediging zei dat die foto toch echt niet op zijn eigen facebookpagina had gestaan!

Tegen Damascus is 20 jaar celstraf geëist en tegen Pieter vijf jaar, in beide gevallen met aftrek van voorarrest.

Door Journex